Als je in de jaren 80 tegen iemand zou zeggen dat men in de toekomst niet kan programmeren, dan hadden ze dat niet geloofd. Want om een computer te gebruiken moet je toch code typen? Er was niet voorzien dat er besturingssystemen en programma's zouden worden verkocht aan miljoenen mensen. Er waren wel mensen bezig met het ontwikkelen van het idee van de user-interface. Maar in die tijd was het normaal dat de gemiddelde computergebruiker zijn eigen programma's en games maakte.
   De ontwikkeling van het zelfvoorzienend zijn op technologisch vlak naar afhankelijk zijn van grote bedrijven (met al dan niet dubieuze motieven), heeft tot gevolg dat, in dit technologische tijdperk, niemand verstand heeft van de technologie die ze gebruiken.
Het is net zoiets als dat kinderen die in de stad opgroeien minder besef hebben waar hun eten vandaan komt. Want eten; dat haal je toch in de winkel? En als je nooit ziet of leert dat melk van de koe komt en niet uit de supermarkt, hoe kan je dat dan ook weten?
   Je ziet steeds vaker initiatieven die zich richten op het onderwijzen van kinderen en bewustmaken van volwassenen op het gebied van voedsel en duurzaamheid.
    Het initiatief de Tostifabriek1 bijvoorbeeld. Een groep mensen heeft een 'fabriek' in de stad Amsterdam neergezet waarbinnen alle ingrediënten worden verbouwd en gekweekt die nodig zijn om een tosti te kunnen maken. Op deze stadsboerderij hebben ze een graanveld voor het brood, een varken voor de ham en twee koeien voor de kaas. In totaal duurt het zeven maanden voor je tosti helemaal klaar is. De fabriek stelt de vraag of we wel voldoende weten over waar ons voedsel vandaan komt.
   Het relatief nieuwe fenomeen 'duurzaam, biologisch en bewust' eten en leven is ook een goed voorbeeld. Sinds een paar jaar is er een trend ontstaan om bewust te eten. Dit heeft te maken met veel factoren; veel mensen eten ongezond en hebben daarom overgewicht. De andere reden is de uitputting van de aarde en zijn hulpbronnen, als we er niet zuiniger en bewuster mee omgaan, heeft dat ernstige gevolgen in de toekomst. Doordat veel verschillende partijen, zoals de overheid en supermarkten en bedrijven, zich inzetten voor de bewustwording van de mens kan een groot publiek worden bereikt.
   Schrijver Andrew Blum zegt dat onwetendheid over technologie stamt uit de gedachte 'dat doet iemand anders wel voor me'.2 En dat is ook precies hoe het gaat. Het is een gevolg van de maatschappij die we hebben opgebouwd, waarin iedereen goed is in één ding, waar iedereen één taak heeft en zich over de rest geen zorgen hoeft te maken, want die taken worden door anderen uitgevoerd. En er wordt op elkaar vertrouwd dat de taken ook góed worden uitgevoerd. Dit is immers hoe onze samenleving zo ontwikkeld kon worden, door expertise te ontwikkelen en taken te out-sourcen. Niet iedereen kan zich over elk probleem buigen, dat is niet productief.
   Ik zou zelf graag leren hoe het internet technisch in elkaar zit en hoe je moet programmeren, maar het lijkt allemaal zo ingewikkeld. Ik ben namelijk niet aan het begin van de rit ingestapt. Ik heb de eerste stappen gemist en nu is het zo'n uitgebreid universum geworden met meerdere talen, systemen, toepassingen en een eindeloos scala aan mogelijkheden. Waar ik het beste kan beginnen is me onduidelijk.
   Maar deze outsourcing mentaliteit heeft ook tot gevolg dat we onwetend zijn over veel onderwerpen en daardoor de bijkomende problemen ook verder van ons af staan, terwijl het wel degelijk iedereen persoonlijk aangaat.
   Nu de problemen rondom het internet zich opstapelen en algemeen bekend zijn, is de tijd aangebroken om deze crisis rondom internet en privacykwesties aan te pakken. Dit zou op dezelfde wijze te benaderen zijn als het voorgaande voorbeeld van de Tostifabriek. Het zou bijna een trend moeten worden, net als het praten over duurzaamheid en biologisch eten nu is, om bewust met je internetgedrag en je privacy op internet om te gaan. Ik zou me kunnen voorstellen dat er op de basisschool en middelbare school aandacht aan wordt besteed. Er zou misschien wel een les kunnen komen die 'Hacken voor Beginners' heet. Hier proberen kinderen elkaar te hacken, niet om het uiteindelijk echt te kunnen, maar zodat ze nadenken over hun privacy in combinatie met het internet.
   Wanneer blijkt dat de Amerikaanse overheid ons bespioneerd, kunnen we daar zelf, als individu, weinig aan doen omdat we niet weten hoe alles technisch in elkaar zit. En helemaal stoppen met het gebruiken van internet en telefoon is ook weer zo'n drastische stap. We zitten gevangen tussen onze onwetendheid en onze behoefte aan alle opties die het internet in zijn huidige staat te bieden heeft. Mogelijkheden waar we in zo'n korte tijd aan gewend zijn geraakt. Maar nu ze een vanzelfsprekende rol vervullen in ons dagelijks leven, kunnen we geen afscheid meer nemen.
    Laatst heeft Facebook het populaire messaging bedrijf WhatsApp overgekocht. Toen dat algemeen bekend werd maakte veel mensen zich opeens zorgen om hun privacy en zijn ze op zoek naar alternatieve berichten services.3 De app 'Telegram'4 is in Nederland in één klap helemaal hot omdat ze zichzelf aanprijst als veilige app die jouw privacy voorop stelt. Maar volgens experts blijkt Telegram ook helemaal niet veilig te zijn.5
    Mensen die totaal geen verstand hebben van technologie gaan echter alleen af op de omschrijving van de app. Wanneer je je promoot als 'secure, encrypted messaging service', dan zullen veel mensen daarvoor vallen, zelfs als je helemaal niet bent wat je beweert te zijn.
    Ontwerp- en research studio Metahaven zegt ook in hun essay serie 'Captives of the Cloud'6 dat we geen zelfbeschikkingsrecht hebben over de technieken die we gebruiken. Ze doelen hier ook op de onwetendheid van de mens over de meest gebruikte technieken en services. Maar ook op de macht die de grote spelers kunnen verkrijgen door onze onwetendheid.
    Hoe kan dit probleem opgelost worden? Een logische eerste stap zou zijn bewustwording en onderwijs. Na de leaks van Edward Snowden over de NSA, was het een wereldwijd schandaal waar de meeste mensen wel op de hoogte zijn. Toch is er niet veel gebeurd sindsdien. De NSA is nog steeds live, de grote bedrijven die verdienen aan jouw data zijn nog steeds marktleider en de gebruikers vinden het allemaal wel best omdat ze geen alternatieven weten.
    Misschien moet het internet weer idealistisch worden zoals het in het begin was. Bedrijven hebben het overgenomen en verdienen dik door onze afhankelijkheid van en verslaving aan hun producten. En een winstgevend bedrijf is meestal niet idealistisch aangelegd. De gebruiker moet het internet weer terugwinnen.
    Ik was laatst bij het evenement Amsterdam Connected in Pakhuis de Zwijger, dat ging over 25 jaar internet. Daar werd verteld dat in de jaren '80 tijdens de koude oorlog al het internet verkeer vanaf Rusland naar Amerika (met gevoelige informatie van spionage) via Amsterdam ging. En dat, als je dat wou, het heel makkelijk te bekijken was. Maar de mindset was toen: 'Waarom zou je dat doen? Het is niet jouw informatie.'
    Die tijd zal waarschijnlijk nooit meer terugkomen. Bedrijven hebben ontdekt dat je rijk en machtig kan worden via het internet, de overheid heeft de grootste goudmijn aan persoonlijke informatie over burgers ooit in handen en de meeste mensen willen niet meer terug naar programma's waar ze voor moeten betalen en die ook nog minder goed werken dan wat ze gewend zijn...
    Alleen bewustwording is dus niet genoeg. Er moet een urgentie ontstaan. Je zou denken dat de onthulling van spionage door de Amerikaanse overheid reden genoeg is om het internet terug te winnen uit de handen van deze machtige partijen. Maar in plaats daarvan gaat de helft van de mensen ermee akkoord door te zeggen dat ze toch niks te verbergen hebben. En de andere helft zit met zijn handen in het haar omdat ze niet weten hoe een computer werkt. Dan blijven er alleen nog een paar technische genieën met de juiste idealen over die apps bouwen voor de mensen die terug willen vechten maar het niet kunnen. We zijn afhankelijk van elkaar in onze out-source maatschappij.
    Het zou kunnen dat mensen zich niet heel erg verbonden voelen met hun computer en het internet omdat het voelt als een veilige plek. Het voelt niet als een tastbaar ding en daardoor voelen we de schending van onze privacy ook niet zo ernstig.
    Joost de Vries schreef een artikel in De Groene Amsterdammer met de titel 'De Onzichtbare Wolk'.7 In dit artikel heeft hij het over de cloud en dat die benaming ervoor zorgt dat mensen voelen alsof ze er ver vanaf staan omdat het een abstracte metafoor is. Hij pleit voor een benaming die dichter bij de mens staat, iets wat persoonlijker voelt. Ik snap precies wat hij bedoelt. Als het internet niet zou voelen als iets abstracts, maar als iets tastbaars, is het makkelijker om je ertoe te verhouden. En daarbij ook om je te verhouden tot de problemen die ermee zijn.
    Dat is dan ook mijn uitgangspunt met het onderdeel van mijn project waarin ik internet vergelijk met een land. In dit onderdeel neem ik functies en fenomenen uit de 'internet wereld' en probeer ik een tegenhanger hiervan te vinden in de 'echte wereld'. Door een andere context en een herkenbare referentie te geven wil ik dat het internet minder abstract aanvoelt. Een voorbeeld hiervan is het vergelijken van een stoplicht met het laadbalkje (Loading) van een website. Of het vergelijken van je auto met je cursor. En de vergelijking tussen je huiskamer en je online profielen of je inbox. Ik zou het ongemakkelijk vinden als ik wist dat mensen door mijn berichten zijn gegaan. Je zou toch ook niet willen dat onbekenden voor je raam naar binnen staan te kijken? Of nog erger; bij je inbreken.

We are living in a post-material world and I'm a post-material girl

Introduction

Goodiebag

2013 Hacken voor beginners

1 De Tostifabriek

2 Andrew Blum, What is the internet really

3 Bezorgd over privacy

4 Telegram

5 Is Telegram echt veilig?

6 Captives of the Cloud

7 De onzichtbare wolk

8 Offline / Online

X We are living in a post-material world and I'm a post-material girl tells the story of a future in which all people live their lives completely digital.

At all times the digital is present. Wether you are at home or on the road, awake or asleep you will be in charge of the world.

Is this a utopian or dystopian development? Browse through time for stories and events of your possible future.
X